| Önce küçültüp içimizdeki ateşi, sonra dağladık gözlerimizi… | ||||||||
| Karanlığa hapsettik dünyanın ve sonsuzluğun tek efendisini | ||||||||
| O yüce bilgeyi.. | ||||||||
| Ve unuttuk bize unutturulan tüm o kadim bilgileri… | ||||||||
| Ateşle, korla sınandık… Gözyaşıyla, kanla… | ||||||||
| Ağladı dünya, ağladı evren kendimize yaptıklarımıza… | ||||||||
| Ağladı dünya, ağladı evren doğayı hiçe sayışımıza… | ||||||||
| Vurdukça dibe, uzaklaştık kendimizden, ve bütünden | ||||||||
| Vurdukça dibe, uslanmadık; daha da azdık | ||||||||
| Ve sonunda -her nasılsa- döndü gözlerimiz içimize; yalnızlığımızda içimize baktık | ||||||||
| Koca bir hiçliğin parıldayan sonsuzluğunda, geçmiş bilgilerin soluk ışığında | ||||||||
| Gördük sonsuzluğu o yüce bilgenin yansımasında… | ||||||||
| Ey bu kitabı eline alan yolcu, | ||||||||
| Ey bu cümleleri okuyan sen… | ||||||||
| Çıkısı olmayan bir yola girmeden, dön istersen… | ||||||||
| Çığlıklarla, kanla örselenen ve örtülen bir geçmişin sessiz ağıtlarını bulacaksın devamında | ||||||||
| Bütün ezberleri sorgulayan bir beynin, bütün gizlere açılmaya hazır bir kalbin | ||||||||
| Doğruları söylemeye hazır bir dilin yoksa, | ||||||||
| Hiç girme boş yere bu yola… | ||||||||
| Tanrı ve Tanrıçanın adıyla, dört elementin bilgeliğiyle, | ||||||||
| Sözlerimin gücüyle harmanladım bu kitabımı… | ||||||||
| Bütünün İyiliği Adına… |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder